بی اختیاری ادرار: علل، علائم و روش های درمان

بی اختیاری ادرار مشکلی شایع و خجالت آور است. شدت مشکل از ریختن چند قطره ادرار در زمان سرفه یا عطسه یا نیاز به تخلیه ناشی می شود که به قدری شدید است که فرد فرصت رفتن به دستشویی را پیدا نمی کند.

هر چند این مشکل در بیشتر از افراد مسن دیده می شود، اما چیزی نیست که با افزایش سن غیرقابل اجتناب باشد. اگر بی اختیاری ادرار زندگی شما را تحت شعاع قرار داده است، باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید. استفاده از پوشک های بزرگسالان تا زمان رفع مشکل می تواند به شما کمک کند.

علائم بی اختیاری ادرار:

بسیاری از افراد حداقل یک بار در طول عمر خود نشتی چند قطره ادرار را تجربه کرده اند. برخی دیگر از نشت کم تا متوسط ادرار را به دفعات تجربه می کنند.

انواع بی اختیاری ادراری:

بی اختیاری ناشی از تنش:

فرد در اثر عطسه، سرفه، خنده، ورزش کردن یا بلند کردن اجسام سنگین دچار ریزش ادرار می شود.

بی اختیاری فوری:

فرد دچار نیاز فوری به رفتن به دستشویی همراه با تخلیه ناگهانی ادرار می شود. بیمار به دفعات در طول شب به دستشویی نیاز پیدا می کند. بی اختیاری فوری ممکن است در اثر ابتلا به یک عفونت یا اختلالات عصبی و دیابت باشد.

بی اختیاری جاری:

به دلیل ناتوانی مثانه در تخلیه ادرار، فرد دچار نشت مداوم ادرار است.

بی اختیاری عملکردی:

ابتلا به یک ناتوانی جسمی یا روانی مانع تخلیه به موقع می شود. برای مثال، آرتروز شدید مانع از آن می شود که بیمار دکمه های شلوارش را به سرعت باز کند.

بی اختیاری ادرار می تواند ترکیبی از چند عامل فوق باشد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

حرف زدن در مورد این مشکل با پزشک راحت نیست. اما اگر زندگی شما را تحت تاثیر قرار داده است، باید به دنبال دریافت درمان باشید:

  • وجود یک بیماری زمینه ساز
  • محدود شدن فعالیت های فرد و تعاملات اجتماعی او
  • افزایش ریسک سقوط فرد به دلیل عجله برای رفتن به دستشویی

علل ابتلا به بی اختیاری:

بی اختیاری یک بیماری نیست، نشانه است که می تواند در اثر عادت های روزمره، وجود مشکل جسمی یا بیماری باشد. علل موقت آن عبارتند از:

  • مصرف الکل
  • مصرف کافئین
  • نوشیدنی های گازدار
  • قند مصنوعی
  • شکلات
  • فلفل
  • مصرف مواد غذایی پر ادویه، شکر یا اسیدی
  • داروهای قلب و فشار خون، خواب آورها و شل کننده های عضلانی
  • مصرف زیاد ویتامین C

بی اختیاری می تواند در اثر بیماری های قابل درمان و ساده باشد، مانند:

  • عفونت مجرای ادراری
  • یبوست

در عین حال، می تواند در اثر ابتلا به یک شرایط، تغییر یا بیماری مزمن باشد:

  • بارداری
  • زایمان
  • افزایش سن
  • یائسگی
  • جراحی رحم
  • بزرگ شدن پروستات
  • سرطان پروستات
  • انسداد مجرای ادراری
  • اختلالات عصبی

ریسک فاکتورها:

فاکتورهای زیادی می تواند ریسک ابتلا به بی اختیاری افزایش دهد.

جنسیت:

زنان بیشتر در معرض ابتلا به بی اختیاری ادرار ناشی از تنش هستند. بارداری، زایمان، یائسگی و آناتومی زنانه باعث این تفاوت شده است. با این حال، مردان نیز به دلیل مشکلات پروستات مستعد آن هستند.

سن:

هر چه سن شخص افزایش می یابد، عضلات مثانه و مجاری ادرار قدرت خود را از دست می دهند. این باعث تغییر میزان ادراری می شود که می توانید در مثانه نگه دارید.

چاقی:

وزن بیش از حد روی مثانه فشار وارد می کند که در طولانی مدت آن را تضعیف می کند و باعث نشت ادرار در هنگام سرفه یا عطسه می شود.

دیگر ریسک فاکتورهای بی اختیاری ادرار عبارتند از:

  • سیگار کشیدن
  • سابقه خانوادگی
  • و ابتلا به بیماری هایی مانند دیابت

عوارض:

بی اختیاری باعث مشکلاتی می شود از جمله:

مشکلات پوستی:

راش پوستی، ادرار سوختگی، عفونت پوستی، زخم از جمله مشکلاتی است که در اثر رطوبت پوست ایجاد می شود.

عفونت مجرای ادراری:

بی اختیاری ریسک ابتلا به عفونت مجاری ادراری را افزایش می دهد.

تاثیر روی زندگی فردی:

تعاملات اجتماعی، زندگی فردی و روابط کاری فرد تحت تاثیر قرار می گیرد.

روش های درمان:

درمان هایی چون تکنیک های رفتاری مانند تمرین مثانه، ادرار کردن بر اساس ساعت تنظیم شده نه بر اساس نیاز، کنترل رژیم غذایی، مصرف مایعات و تکنیک های فیزیکی مانند نرمش های تقویتی عضلات لگن و استفاده از محرک‌های الکتریکی و نیز در بعضی موارد تجویز داروها، دستگاه های خاص و اقدامات جراحی نیز برای درمان بی اختیاری ادرار استفاده می شود.

در صورتی که بیمار شب ها دچار تکرر ادرار است، مراقب باشید که چراغ دستشویی و مسیر دسترسی به آن روشن باشد تا از افتادن فرد و وقوع حوادث ناشی از آن جلوگیری شود. استفاده از لگن در کنار تخت بیمار نیز می تواند به دفع سریع تر ادرار کمک کند.

نکات بهداشتی در استفاده از پوشک بزرگسالان:

در صورتی که نشت ادرار در بیمار زیاد و به دفعات است و این امر بر بهداشت و روابط اجتماعی او تاثیر منفی گذاشته است، استفاده از پوشک بزرگسالان تا زمان درمان قطعی توصیه می شود. پوشک بزرگسالان در انواع مختلف برای نشت کم تا شدید قابل استفاده است. پوست ناحیه تناسلی بسیار حساس است و احتمال ابتلا به ادرار سوختگی افزایش می یابد. بیمار یا پرستاران وی باید مراقب باشند که پس از هر بار تعویض پوشک، پوست ناحیه تناسلی در معرض هوا خشک شود تا از ابتلا به عفونت و سوختگی پیشگیری شود. استفاده از ژل ها و کرم زینک اکسید می تواند به کاهش احتمال مشکلات پوستی کمک کند.

پوشک فرد باید به محض خیس شدن تعویض شود. ناحیه تناسلی باید روزی چند مرتبه با آب ولرم و صابون بدون عطر شسته شود. پس از هر بار شستشو، ناحیه تناسلی باید با حوله نرم و بدون کشیدن حوله روی پوست، کاملا خشک شود. از موادی برای شستشو استفاده کنید که فاقد عطر، رنگ، الکل و مواد شیمیایی مضر برای پوست هستند. ساعتی در روز استفاده از پوشک را کنار بگذارید. یک پد زیر فرد بزرگسال پهن کنید و اجازه دهید تنها با شلوار نخی خنک استراحت کند.

بزرگسالان در مورد استفاده از پوشک ممکن است مقاومت کنند. قبول چنین چیزی برای آنان ساده نیست. اگر در قانع کردن بیمار به استفاده از پوشک به مشکل برخورد کرده اید، به مطلب پیشین ما در این مورد رجوع کنید.

منبع:

mayoclinic

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *